In memoriam Jan Willem de Lange

op .

Jan Willem de Lange, zijn hart klopte voor de jeugd

Op 12 mei overleed op 68-jarige leeftijd Jan Willem de Lange. We nemen veel te vroeg afscheid van een mooi mens, een toegewijde trainer en een enthousiast schaatser van onze recreantengroep.

DSC 0121

 Jan Willem heeft een hele generatie in Soest en omstreken de beginselen van de schaatssport bijgebracht. Maar wat hij vooral ook wilde overbrengen was het plezier in het schaatsen. De “fun”, dat is waar het hem om ging. Daarin is hij met lof geslaagd.

Zo vonden veel kinderen het prachtig dat zijn droogtrainingen vaak eindigden met een leuk spel, zoals verstoppertje in de duinen. Maar al te vaak liepen zijn trainingen uit, omdat nog niet iedereen was terug-gevonden. Dit tot ongeduld van menig ouder. Ook op het ijs bedacht Jan Willem allerlei oefeningen om de jeugd op speelse wijze de fijne kneepjes van het schaatsen bij te brengen. De bus naar de ijsbaan was voor veel kinderen elke zaterdagmiddag weer een schoolreisje. Vooral de terugreis was vaak een feest. Jan Willem liep met de afvalzak door de bus, maakte met iedereen een praatje en genoot zichtbaar van alle gezelligheid.

Met hart en ziel ontfermde hij zich over zijn pupillen. Elke nieuwe lichting kende hij in no time bij naam. En jouw naam vergat hij daarna nooit meer, al had je inmiddels jaren geleden de vereniging verlaten. Het moeten meer dan 500 namen zijn geweest.

Hij was er altijd en ruim op tijd om iedereen op te vangen. Op zaterdagmiddag bij de bus, op dinsdagmiddag om het hek bij AV Pijnenburg te openen. Hij moet in zijn tijd bij Cap Gemini menig vergadering uitgerend zijn, want te laat komen op de training was gewoon geen optie. En kon er op de Peter’s Baan getraind worden op natuurijs, dan stond hij er ook. Soms wel drie avonden in de week.

Jaar op jaar leefde hij toe naar de grote evenementen bij het jeugdschaatsen: de jeugdelfstedentocht, het diplomaschaatsen, de clubkampioenschappen. En vol trots kon hij achteraf dan vertellen over de vorderingen van al zijn pupillen. Ook hun teleurstelling beleefde hij mee, maar hij verzon altijd een oplossing. Een ster op je diploma als je het niveau van voorgaand jaar niet had overtroffen. Bij een val op de clubkampioenschappen moest er opnieuw gereden kunnen worden, ET of niet. Een hand en opbeurende woorden na een val op bij de jeugdelfstedentocht. Steeds maar weer opstaan, doorgaan, en vooral plezier blijven houden, dat straalde hij uit.

Zijn pupillen loslaten viel hem zwaarder. Als schaatsers toe waren aan doorstroming, hield hij ze liever toch nog een jaartje bij de jeugd. Soms was er wat overredingskracht nodig, maar uiteindelijk liet hij ze gaan. Omdat ook hij wel inzag dat dit voor de ontwikkeling van zijn pupillen het beste was. Hij hield ook graag vast aan “hoe het altijd ging” bij het jeugdschaatsen. Nieuwe ideëen bekeek hij met enige scepsis, maar nam ze altijd serieus in overweging. Eenmaal overtuigd was hij vervolgens de grootste promotor van vernieuwingen zoals het schaatsvaardigheids-rapport en de invoering van de schaatshelm. Zo bleef het jeugd-schaatsen zich onder zijn trainerschap ontwikkelen.

ODSC 0527p sommige momenten kwam in Jan Willem ook een winnaarsmentaliteit boven. Zoals bij de uitvraag van vrijwilligers voor het schoolschaatsen. Negen van de tien keer was hij de eerste die zich aanmeldde. Die ene keer dat iemand hem voor was, voelde welhaast als een teleurstelling. Het tekent zijn loyaliteit.

Naast het trainerschap was Jan Willem zelf ook een enthousiast schaatser binnen onze recreantengroep. Maar het trainersbloed kroop waar het niet gaan kon. Steeds had hij wel weer een tip voor één van zijn groepsgenoten en soms zelfs voor de trainer. Zelf bleef hij ook leren. Voor de algemene clubkampioenschappen oefende hij zelfs de down start.

Jan Willem heeft zich lang geleden een doel gesteld: 25 jaar trainerschap bij de jeugd. Die mijlpaal bereikte hij in 2017. Zijn benoeming tot lid van verdienste was dan ook dik verdiend. Maar van stoppen wilde hij nog niets weten. De laatste email die we van hem ontvingen spreekt boekdelen:

Sinds ruim een jaar weer een tochtje gemaakt op m’n racefiets (uit 1966...). Geïnspireerd ook door de Giro. Weer beetje kracht opdoen. Het resetten van m’n hart is ongeveer 1 jaar geleden. Deze zomer wil ik m’n conditie substantieel opvoeren voor het schaatsen komende winter. Olé!

Afgelopen maandag zou dan ook het startschot geklonken hebben voor zijn 27e seizoen. Tot ieders verbijstering bleef het ijzingwekkend stil …. Jan Willem, we zullen je enorm missen.

Namens de leden en alle vrijwilligers van SSV Eemland wensen we de familie van Jan Willem veel sterkte met de verwerking van het verdriet.

Bestuur SSV Eemland

19 mei 2018